Η μέθοδος της πάπιας!!!

Είναι πολλές φορές περίεργο πόσο πολύ μπορεί να αλλάξει ένας άνθρωπος κατά την διάρκεια της ζωής του!!! Δεν ξέρω αν είναι οι συγκυρίες ή αν είναι η ίδια η ζωή που αφήνει τα σημάδια της επάνω μας ανεξίτηλα, όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μας αφήνει σε χλωρό κλαρί!

Και καλά να αλλάξεις εσύ είναι δικό σου θέμα και δεν το πολυπροσέχεις ,όταν αλλάζουν όμως οι γύρω σου τί γίνεται? Εδώ είναι το θέμα!! Γιατί εσύ είχες μάθει να διαχειρίζεσαι τον άλλον σύμφωνα με αυτά που σου έχει δείξει και σύμφωνα με αυτά που ξέρεις για αυτόν. Όμως όταν εκείνος αλλάξει και αλλάζει προς το χειρότερο κατ' εσέ δηλαδή γιατί για εκείνον μπορεί να είναι προς το καλύτερο, τότε πως μπορείς να το διαχειριστείς?

Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα!! Τα πολύ δύσκολα μπορώ να πω!!! Γιατί τον φίλο σου τον ξέρεις όπως ήταν πάντα, καλός κακός οκ δεν έπαυε ποτέ όμως να ήταν ο φίλος σου!! Με ξινισμένη μούρη, με συνεχόμενα νεύρα με τα κάτω του και τα πάνω του it's all right ήταν ο φίλος σου και έπρεπε να τον ανεχτείς!! Δεν έχει σημασία αν αυτά που έκανε ήταν σωστά ή όχι ούτε και αν αυτά σε επηρέαζαν ή όχι ούτε αν σε πλήγωναν ή όχι, αυτό δεν έπαιζε κανένα ρόλο! Was your buddy!

Ήταν ο φίλος σου και αυτό τα έλεγε όλα. Τον δεχόσουνα με αυταπάρνηση γιατί μέσα σου ήξερες ότι αυτό που σας έδενε ήταν μαγικό! Ήταν πέρα για πέρα εξωπραγματικό! Μπορούσες να του μιλήσεις στο τηλέφωνο και να καταλάβεις πως αισθάνεται. Πολλές φορές μπορούσες απλά να τον σκεφτείς και να σε πάρει τηλέφωνο έτσι για να δει τί κάνεις! Μπορούσε να βρίσκεται εκτός χωρικών υδάτων και να ξέρεις πως περνάει. Με λίγα λόγια μπορούσες να το αισθάνεσαι από χιλιόμετρα μακρυά και να ξέρεις σε τι συναισθηματική κατάσταση βρίσκεται!

'Ομως στην πορεία της ζωής αυτό άλλαξε και άλλαξε βίαια και ριζικά. Ο φιλαράκος σου δεν είναι πια ο φίλος της καρδιάς και τα συναισθήματα σας έχουν αλλάξει παντελώς. Δεν είναι πια ο φίλος που μπορούσες να ανεχτεί και δεν ξέρεις τί αισθάνεται ακόμα και αν τρώτε δίπλα δίπλα στο ίδιο τραπέζι. Οι κεραίες σας έχουν χάσει την ισχύ τους και το συναίσθημα δεν περικλείεται σχεδόν σε καμιά από τις φιλοφρονήσεις σας.

Και εσύ δεν ξέρεις τι να κάνεις... όλες οι προσπάθειες επανασύνδεσης ή και αποσύνδεσης είναι κενές. Μόνο ανούσια λόγια διασκορπισμένα σε ξένα στόματα υπάρχουν ανάμεσά σας. Και όλο αυτό το μαγικό που σας έδενε έχει γίνει ένα μαύρο δίχτυ που σε πνίγει. Θες να μιλήσεις και δεν μπορείς. Ο φιλαράκος σου περίτεχνα σου κόβει κάθε νέα δίοδο επαφής. Γιατί?

Γιατί έχει αλλάξει, έχει γίνει κενός άδειος, φοβάται να μοιραστεί τα αισθήματά του πλέον και μιλά ακατάπαυστα για άσχετα πράγματα εκτός απο τα σημαντικά. Και εσύ αναρωτιέσαι όλη αυτή η μαγεία που πήγε? Υπήρξε κάποτε ή τελικά ήταν όλα ψέματα και απλώς όλα φτιάχτηκαν στη σφαίρα της φαντασίας σου. Αυτή η φιλία υπήρξε ποτέ ή ήταν όλα μια πλάνη? 'Η ήταν όλα μια καλή περίοδος για να περάσει το φιλαράκι σου τις δυσκολίες του και μετά γεια σας !! Τέλος πάντων είναι και πρωί και ας μην το παιδεύουμε και πολύ το πράγμα!!

Όλα δείχνουν από μόνα τους. Δεν αντιλέγω οι άνθρωποι αλλάζουν, άλλοι προς το καλύτερο άλλοι προς το χειρότερο, δεν ξέρω. Δεν ξέρω τελικά τί μας κάνει και γινόμαστε τόσο ζώα, τόσο άθλοι και τόσο υπονομευτές. Είναι τα βιώματά μας, είναι οι εμπειρίες μας, είναι η στάση μας για τη ζωή. Δεν ξέρω! Όμως επειδή όταν οι άνθρωποι αλλάζουν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα παρά μόνο να τους παρά τηρούμε και να τους δεχόμαστε ή να τους απορρίπτουμε, γιατί δεν έχουμε δικαίωμα να επεμβαίνουμε στην ζωή των άλλων, το μόνο που μας σώνει είναι είναι να χρησιμοποιήσουμε την μέθοδο της πάπιας..... Δηλαδή εφόσον δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα και αν δεν θέλουμε να τον διαολοστείλουμε και να πάει από εκεί που ήρθε και να ησυχάσουμε, και έχουμε αυτό τον πλεονάζοντα μαζοχισμό μας που μας σταματάει, δεν έχουμε παρά να μείνουμε αμέτοχοι και να κάνουμε απλώς......την πάπια!